عکس زیر قسمتی از ورزش ملی و عجیب “بز کشی” در افغانستان را نشان می دهد که شامل گروهی از اسب سواران مبارز و یک توپ برای بازی است. شاید این بازی ورزش چوگان را برای شما یادآور شود . اما تفاوت این است که توپ این بازی “جسد یک بزغاله مرده ” است!
در حقیقت قانون خاصی وجود ندارد ، پاهای بزغاله از زانو بریده می شوند ، شکم آن خالی می شود . سر بزغاله را جدا می کنند و از یک روز قبل جسد را در آب سرد نگهداری می کنند تا آن را سفت کنند!
نحوه انجام بازی به این صورت است که عده ای سوارکار برای کنترل جسد بزغاله با هم به رقابت میپردازند. سوراکاران باید جسد بز را در حین سوارکاری از روی زمین برداشته و آنرا با پیشی گرفتن از رقبا در محل مشخصی که معمولاً یک دایره علامت گذاری شده در زمین بازی است به زمین بگذارند. بازیگران بزکشی در افغانستان چپانداز نامیده میشوند.
گاهی اوقات باید از خودتان بپرسید، چرا؟!
منابع: ویکی پدیای فارسی ، وبلاگ coolcrazysports ،بی بی سی فارسی
ته نوشت : فایل ویدئویی بزکشی در یوتیوب
ته نوشت : لینک این صفحه در بالاترین
اتفاقا اولین چیزی که تو ذهنم تکرار شد چرااااااااا بود. واقعا چرا؟
یه واژه مشابه توی سریال برره نبود؟ قبل از این که برن زوو، نمیرفتن بزکشی؟
این همه بازی محلی و تخمی در ایران وجود دارد که آدم بعد از ساعتها تماشا هم نمی فمه چی به چیه حالا این ابله میگه اولین سوالی که به ذهنم رسید اینه که چرا
این سنت و ورزشی دیرینه در نواحی مرزی ایران است که از زمانهای قدیم باقی مانده است. خیلی عجیب است که در کشتی باستانی ایران هم فنی به همین نام داریم که به بز کش معروف است و اگر یادتان مانده باشد یکی از برادران دبیر هم شگردش همین فن بزکشی بود.
بدلیل نوع لباسی که در این مسابقات استفاده میشود و مناطقی که این ورزش را بازی میکنند, فکر میکنم ریشه ی این بازی به قبایل مهاجم مغول برگردد در زمان حمله به ایران آن زمان…
دلیل این نوع بازی هم که واضح ترساندن مردم (برای جلوگیری از شورش) با نشان دادن خشونت و درنده خویی سپاهیانشان حتی در بازیهای .
البته سناریو منطقی تری هم وجود دارد….
فکر کنید گرسنه اید و میخواهید شکار کنید. در زمانی که هنوز وسیله های شکار حتی کمان برای شکار دامهای وحشی تیز پایی چون غزالها وآهوهایی که براحتی در دسترسند ولی سریع فرار میکنند را ندارید. تنها راه رسیدن و شکار سوار شدن بر اسب , دنبال کردن غزال یا آهو و گرفتن پای حیوان در حال سواری است.
اینجاست که شکارچیان برای آماده کردن خودشان به این ورزش رو میآورند.
البته نوع امروزی تر و متمدنانه تر این بازی همان چوگان بازی در ایران باستان خودمان است که هنوز نه تنها باقی مانده بلکه بین المللی هم شده است.
پاینده باشید
فکر کنم منشا این بازی مغولی – ازبکی باشه … با توجه به آنچه به عنوان مکان های رواج این بازی در ویکی پدیا نوشته شده بود …
عزیز من
اول اینکه فکر می کنم در مملکت ما و شما چرا های مهم تری هم است که پرسیده شود و جا برای دلسوزی برای یک بز نمی ماند! پس زیاد دلت برای بز نسوزد. بهتر است دلت به حال آدم های اطراف من و تو بسوزد.
دوم اینکه چند بار در شبکه خبر شما معرفی بازی های محلی ایران را دیدم که هدف کلی در چند بازی سواری گرفتن از دیگران بود. مثلا فلانه کار می کردند که برنده بتواند مثلا 5 دقیقه از بازنده سواری بگیرد و بازنده حمالی کند.
بعد نطاق برنامه هم تفسیر می کرد که هدف از بازی تقویت روحیه دفاعی و … است!
من فکر می کنم که عجیب تر از بزکشی که با حیوان انجام می شود آن بازی است که از یک انسان حمالی گرفته می شود . اگر به دنبال چراجویی در بازی ها هستی برو درباره آنها بگو چرا و افسوس بخور!
mashalla dar mantagheye khavaremyane o kola Asia ajayeb ziad ast
Mishel
احسنت افغان،ایول خوشم اومد،دمت گرم،بابا جمالتو،دست خوش ،حال کردم
به نکته خوبی اشاره کردی واقعا چرا؟